ریشههای تاریخی سه تار به قدری عمیق است که به سختی میتوان نقطه شروع دقیقی برای آن مشخص کرد. اما با بررسی اسناد تاریخی، نقاشیها و مجسمههای باستانی میتوان حدس زد که این ساز ریشه در تمدنهای باستانی ایران و مناطق همجوار داشته است.
برخی نظریات درباره ریشههای سه تار:
تبار از تنبور: بسیاری از پژوهشگران معتقدند که سه تار از خانوادهی تنبور است. در گذشته سازهایی با نامهای مختلف و با تعداد سیمهای متفاوت وجود داشته که به تدریج به شکل امروزی سه تار درآمدهاند.
تأثیر موسیقیهای دیگر: موسیقیهای مختلفی از جمله موسیقی عرب، هند و چین بر روی شکلگیری و تکامل سه تار تأثیرگذار بودهاند.
تغییرات در طول تاریخ: سه تار در طول تاریخ تغییرات زیادی کرده است. از جمله این تغییرات میتوان به تغییر در تعداد سیمها، شکل بدنه و جنس چوب استفاده شده اشاره کرد.
دلایل اهمیت تاریخی سه تار:
همراهی با عرفان و تصوف: سه تار از دیرباز با عرفان و تصوف گره خورده است و بسیاری از عارفان و شاعران به نواختن این ساز پرداختهاند.
نماد هویت ایرانی: سه تار به عنوان یکی از نمادهای هویت ایرانی شناخته میشود و در موسیقی سنتی ایران جایگاه ویژهای دارد.
توسعه موسیقی ایرانی: سه تار نقش مهمی در توسعه و غنیسازی موسیقی ایرانی داشته است.
نکات قابل توجه:
قدمت سه تار: قدیمیترین نمونههای باقیمانده از سه تار به قرن یازدهم هجری قمری برمیگردد.
تغییرات در طول زمان: سه تار در طول تاریخ تغییرات زیادی کرده است و شکل امروزی آن حاصل تکامل تدریجی است.
تأثیر نوازندگان بزرگ: نوازندگان بزرگ سه تار مانند مرتضی خان محجوبی، نورعلی برومند و جلال ذوالفنون، نقش مهمی در توسعه و ارتقای این ساز داشتهاند.
در کل، ریشههای تاریخی سه تار به عمق تاریخ ایران برمیگردد و این ساز با فرهنگ و تمدن ایرانی عجین شده است. سه تار نه تنها یک ساز موسیقی، بلکه نمادی از هویت و فرهنگ ایرانی است.