نتایج بیشتر...
بخش دهم : خونخواهی منوچهر از سلم و تور
دیری نگذشت که دل فریدون با شنیدن خبری شاد شد. آن خبر این بود که ماه آفرید، کنیز دربار ایرج، از او باردار شده. پس ناگهان، امید خونخواهی ایرج در دل فریدون بیدار شد و او منتظر ماند.
روزها سپری شدند و سرانجام از ماه آفرید دختری زاده شد پریچهر و زیبا روی که شباهتی عجیب به پدر داشت. فریدون به شکرانه تولد نوزاد خدا را سپاس گفت و شاهدختش را در ناز و نوازش پروراند و چون به سن ازدواج رسید، او را به همسری برادرزاده اش پشنگ دراورد و چون سالی سپری شد، یزدان پاک به آن دو فرزندی بخشید که همچون ماه تابان می درخشید.
چشمان فریدون که در سوگ فرزند نابینا گشته بود به خواست خداوند برای دیدن نوزاد دوباره بینا شد. او نوزاد را در بر گرفت و نامش را منوچر نهاد.
روزها گذشت و منوچهر بزرگ و بزرگ تر شد. به دستور فریدون هنرها و مهارت های شاهزادگان را به او آموختند.
چون فریدون فرتوت و ناتوان شد تاج و تخت کیانی به منوچهر سپرد و پهلوانان نامداری چون قارون، شیرویه، گرشاسب، سام نریمان، قباد و کشواد را به وی سپرد تا در خونخواهی ایرج او را یاری کنند.
چون خبر جنگجویی منوچهر به گوش سلم و تور رسید، نگران شدند، لرزیدند و پیامی به فریدون فرستادند و از گذشته خود پوزش خواستند.
فریدون به پیک آن دو ناپاک پاسخ داد و گفت: کار ایرج را ساختید و او را به کشتن دادید. حال قصد جان منوچهر را کرده اید و می خواهید او را بکشید. بدانید که هرگز روی او را نمی بینید، مگر با سپاهی که برای کینجویی پدر به سویتان می آید.
زمانی که پیک پیغام فریدون را به سلم و تور رساند، آنها از پاسخ فریدون هراسان شدند و تنها چاره کار را نبرد دیدند. پس با سپاهی به سوی منوچهر تاختند. هر دو سپاه در دشت نبرد در برابر هم قرار گرفته بودند که ناگهان خروشی از میان سپاه ایرانیان برخاست که: ای دلاوران در میانتان کسی هست که بخواهد در این رزمگه کشته شود تا با جانی پاک پا به بهشت گذارد؟
پهلوانان دلیر ایران زمین که در کنار منوچهر ایستاده بودند، فریاد برآوردند: تا زنده ایم، شهنشه ایران را بنده ایم. اگر شهریار فرمان دهند، هم اکنون زمین را از خون دشمنان چون رود می کنیم.
آنگاه جنگ آغاز شد بعد دو سپاه با هم به نبرد برخاستند.
تهیه شده در : تیناسافت
