چون خبر مرگ سهراب به مادر رسید، زاری کنان به سوگواری فرزند ارجمندش نشست و بر در و دیوار کاخ پارچه های سیاه کشید. آنگاه به رسم سوگواری جامه نیلگون بر تن کرد و روز و شبش را به اشک و آه و زاری طی کرد.
چون سالی از مرگ سهراب گذشت، او نیز به دیار باقی شتافت.