مدیریت زمان

کارهای بزرگ خود را به کارهای کوچک تر تقسیم کنید. این تقسیم بندی از سختی کار می کاهد.

یکی از چیزهایی که می تواند انجام کارها را برایمان سهل تر کند، گرفتن جایزه است. برای انجام دادن کارها به خودتان جایزه بدهید. این جایزه می تواند هر چیزی باشد. یک فنجان قهوه گرم، یک تکه شکلات خوشمزه یا دیدن غروب خورشید.

همیشه از کارهایی شروع کنید که بیش از همه موجب ترس اضطراب و استرس در شما می شود.

اگر دست به کاری زدید تا آن را تمام نکردید، دست از انجامش نکشید.

همواره قول دادن انجام کاری، در دیگران ایجاد انگیزه می کند.

یکی از علل شکست ها در کارها، بهانه جویی است. تا می توانید این بیماری را از خود دور کنید.

داشتن نظم و انضباط در انجام کار، بسیار ضروری است. سعی کنید محل کار یا دفتر کارتان همواره منظم و مرتب باشد.

یکی از تفاوت های مهم بین انسان های موفق و ناموفق، در این است که انسان های موفق، همواره از راه حل ها صحبت می کنند و انسان های ناموفق، از مشکلات خود.

تندخوانی را یاد بگیرید. تا بتوانید در کوتاه ترین زمان، بیشترین مطالب را مطالعه کنید.

از حافظه خود بیشترین بهره را ببرید. سعی کنید نام ها، ارقام و مطالب مهم را به خاطر بسپارید.

در کار، همواره به کیفیت بیندیشید تا به کمیت.

در هنگام خستگی، هیچ کاری بهتر از استراحت و خوابیدن نیست. هر هفته، یک روز و هر سال، حداقل دو هفته ی کامل به تعطیلات بروید و از طبیعت لذت ببرید.

در وجود هرکدام از ما هدیه ی باارزشی به نام خلاقیت نهاده شده. این هدیه را بیابید و از آن بیشترین بهره را ببرید.

سخت کوشی همواره نشانه برتری است. یک ابرمرد، از وقتش بیشترین بهره را می برد.

سعی کنید به رشد و کمال برسید.

آیا می دانید که نحوه و کیفیت زندگی شما به کیفیت مدیریت شما بر زمان بستگی دارد؟ اگر تاکنون به این موضوع توجه نکرده بودید، حالا خوب به این نکات گوش کنید: گران بهاترین چیزی که به ما انسان ها داده شده، فرصت زیستن است. پس بهتر است که از لحظه لحظه این عمر باارزش به درستی استفاده کنیم.

زمان رفته هیچ گاه بازنمی گردد. بعضی از انسان ها باارزش ترین لحظات عمرشان را هدر می دهند، بعضی ها آن را می کشند و بعضی ها هم بهترین استفاده ها را از آن می برند.

به یاد داشته باشید که زمان، پس انداز کردنی نیست. تنها می توان آن را به روش های گوناگون خرج کرد.

در دنیایی که به سر می بریم، هیچ چیزی ارزش همسنگی و برابری با زمان را ندارد. پس هیچ چیز را نمی توان جایگزین آن کرد. مخصوصا در روابط شخصی.

مراقب رابطه هایتان باشید. بین کار و وقت، پیوندی ناگسستنی ست. زیرا کار وابسته به وقت است و انجام هیچ کاری، بی وقت و زمان میسر نیست.

برای داشتن یک مدیریت خوب بر زمان، باید از نظم و انضباط زیادی برخوردار باشی.

اگر از زمان غافل باشی، او عنان زندگی ات را به دست می گیرد و تو را به هر کجا که که بخواهد می برد و شاید هم در همان لحظه بایستی و در جا بزنی. به هر حال اگر می خواهی کنترل زندگی در دستان تو باشد، پیش از هر چیزی عنان عمر و لحظه هایت را در دست بگیر.

یک چیز را به خاطر بسپار: اختیار کارهایت در دست توست. این که چه کاری را انجام بدهی یا اصلا انجامش ندهی با توست.

مدیریت زمان به سه چیز وابسته است: اول از همه به نظم. دوم به خویشتن داری و سوم، تسلط بر نفس.

پیوسته این سوال را از خود بپرسید که آیا کاری که مشغول انجام دادنش هستم، بیشترین بازده را برای وقت صرف شده دارد یا نه؟

در کارخانه زندگی، تنها ماده خامی که دارید، زمان است. این به اختیار شماست که از این ماده خام چه می سازید.

هیچگاه از کمبود وقت گله نکنید. زیرا شما از طلوع تا شام وقت دارید. یعنی بیست و چهار ساعت کامل.

ارزش هر چیزی در زندگی با میزان وقتی که صرف آن می شود، رابطه مستقیم دارد. یعنی هرچه وقت بیشتری صرف چیزی شود، از ارزش بالاتری برخوردار است.

از چه کاری بیشتر لذت را میبرید؟ وقت خود را صرف همان کار کنید تا به آرامش برسید.

در هر لحظه از زندگی، از خودتان بپرسید که باارزش ترین استفاده ای که می توانم از وقتم بکنم چیست؟ هم اکنون کجا هستید و دلتان می خواهد فردا کجا باشید؟

مدیریت زمان وسیله ای است که می تواند شما را به آرزوهایتان برساند. هدف های خود را بشناسید و ببینید آیا هم اکنون وقت خود را صرفه رسیدن به آن ها می کنید یا نه؟

اگر همین لحظه به شما بگویند که فقط تا شش ماه دیگر زنده خواهید ماند، چه کار می کنید؟ و وقت خود را چگونه صرف خواهید کرد؟

برای رسیدن به موفقیت، به روز باشید و از مطالعه بهره ببرید.

برای انجام کارها، یک قانون بزرگ وجود دارد. قانونی به نام حذف گزینه ها. یعنی انجام یک کار، مستلزم حذف کار دیگری است. شما تنها یک انتخاب دارید.

یکی از اصل ها می گوید: هشتاد درصد از داشته های شما، حاصل بیست درصد از فعالیت های شماست. حالا با خود بیندیشید که آن بیست درصد سازنده شما چه بوده.

از یاد نبرید که قانون حد توانایی به ما می گوید که همواره برای انجام ضروری ترین کارها، وقت کافی وجود دارد.

برای طبقه بندی کردن کارها و اولویت دادن به آن ها، باید به نتیجه و سرانجام دراز مدتش فکر کرد.

توانایی شما چیست؟ چه کارهایی فقط مختص به توانایی شماست و تنها شما از عهده آن برمی آیید؟

با وقتتان مانند پول رفتار کنید و آن را خرج چیزهای باارزش کنید. فراموش نکنید پول را می توان پس انداز کرد. اما وقت و زمان را هرگز.

وقتی با خانواده خود هستید، صددرصد وقت خود را جسماً و روحاً در اختیار آن ها قرار دهید. بیشترین زمان خود را برای بودن در کنار افرادی که دوستشان می دارید، بگذارید.

در خانه و کنار دوستان، کمیت وقت و در کار، کیفیت وقت است که به حساب می آید. لطفا آن ها را با هم مخلوط نکنید.

افراد موفق، کسانی هستند که هم کارهای درست انجام می دهند و هم کارهایشان را به درستی انجام می دهند.

آرزویتان چیست؟ در زندگی خواهان چه چیزی هستید؟ با خود رک راست باشید و تکلیف خودتان را مشخص کنید.

کدام یک از توانایی ها و مهارت های شما بود که اگر ب خوبی آن را می پروراندید، بزرگترین تأثیر را بر زندگیتان می گذاشت؟

می دانید پاداش های شما در زندگی، به چه چیزهایی بستگی دارند؟ به اینکه چه کاری می کنید. چقدر خوب آن را انجام می دهید و چقدر مشکل است که بتوان کسی را جایگزین شما کرد.

امروز هر چه را می کارید، فردا همان را درو می کنید. این قانون را هرگز فراموش نکنید.

دانش و مهارت فعلی تان، حداکثر توان و کارایی امروزتان می باشد. اگر خواهان کارای بیشتری هستید، دانش و مهارت خود را بالا ببرید.

اگر در انتظار بهبود زندگیتان هستید، باید خودتان برتر شوید.

یادتان باشد کارهایی که انجام می دهید، بازخورد مثبت و منفی دارند و هیچ کاری بی نتیجه و خنثی نیست.

در کار و حرفه تان به نقاط ضعف و قدرت خود پی ببرید و آن ها را بشناسید و از یاد نبرید که حتی یک نقطه ضعف کوچک می تواند سد راه پیشرفتتان شود.

اگر می خواهید در زمینه کاریتان یک فرد حرفه ای باشید، حداقل یک ساعت در روز به مطالعه حرفه خود بپردازید و سطح آگاهی خود را افزایش دهید.

آیا می دانید هر دقیقه ای را که صرف برنامه ریزی می کنید، در انجام آن کار می توانید ده دقیقه صرفه جویی کنید؟

یادتان باشد قبل از آغاز هفته جدید، در هفته قبل برنامه ریزی کنید و برای هر روز از روز قبل.

سعی کنید در انجام کارها عجول و شتاب زده نباشید. همه کارها را با هم انجام ندهید. هرگاه کاری را به پایان رساندید، کار دیگر را آغاز کنید.

هرگز در کارها به افراد بی نظم و انضباط اعتماد نکنید. زیرا نظم، کلید طلایی صرفه جویی در زمان و وقت است.

همه ی تلاش خود را بکنید که کارها را به تنهایی و یک تنه انجام دهید و در انجامشان نیازمند کمک و یاری کسی نباشید.

کارهایتان را مانند یک آدم حرفه ای انجام دهید. بهترین نحوه نشستن را انتخاب کنید. صاف بنشید و کمی روی کارتان به سمت جلو متمایل شوید.

قبل از شروع هر کاری این سوال را از خودتان بپرسید: می خواهم چه کاری انجام دهم و چگونه انجامش می دهم؟

همواره از تلفن به عنوان یک وسیله حرفه ای استفاده کنید. مکالمات طولانی و بیهوده را حذف کنید.

می دانید که در گفتن بله حسابی استاد شده اید. حالا وقت آن رسیده که نه گفتن را بیاموزید و درست و به جا از آن استفاده کنید.

فراموش نکنید که هیچ کس به صورت مادرزادی، یک مدیر آفریده نشده. مدیریت زمان هم مانند خیلی از کارهای دیگر، یک مهارت است که به تمرین و تکرار نیاز دارد.

قبل از انجام هرکاری به بحران های موجود در مسیر فکر کنید و از خود بپرسید در طی انجام این کار ممکن است چه مشکلاتی پیش بیاید.

بسیاری از ما بر اساس پیش فرض ها و استنباط های ذهنی مان، از موقعیت و محیط و شرایط، دست به تصمیم گیری کاری می زنید.

باید توانایی تشخیص پیش فرض های درست و غلط را در خود تقویت کنید.

در عصر حاضر زمان به منزله پول است. همواره سعی کنید که از زمان، بهترین بهره را ببرید و با کمترین زمان، بیشترین کارها را انجام دهید.

اگر ایده جدیدی در ذهنتان خطور کرد، در لحظه به آن فکر کنید و درباره اش تصمیم بگیرید. زیرا در اکثر مواقع این تردید و دودلی است که مشکل ساز می شود.

قبل از شروع کردن به انجام کاری این سه سوال را از خودتان بپرسید: آیا این کار باید حتما انجام شود؟ آیا همین حالا باید انجام شود؟ و آیا باید من این کار را انجام دهم؟

یکی از دلایل موفقیت در کارها، داشتن شور و اشتیاق برای انجام کارهاست. اگر می خواهید در زمینه کاری تان یک حرفه ای باشید، باید سرعت عمل داشته باشید و حس قابل اعتماد بودن را در دیگران ایجاد کنید.

اگر کسی حاضر است کاری را با دستمزدی کمتر از آنچه که شما دریافت می کنید انجام دهد، کار را به او بسپارید.

تکرار و تمرین هر کاری باعث افزایش راندمان و سرعت عمل خواهد شد. تا می توانید اشتباهات خود را به حداقل برسانید و سعی کنید از همان ابتدا کارها را درست انجام دهید.

همواره عهده دار کارهایی شوید که در انجامش مهارت دارید. به موسساتی که در کارها تخصص دارند، اعتماد کنید و از آن ها بهره ببرید.

از داشتن ارتباط بیهوده و نامفهوم با دیگران بپرهیزید و تکلیف روابط خود را مشخص کنید. زیرا داشتن یک رابطه بیهوده، فقط اتلاف وقت است.

همواره دو سوی سکه تصمیم را در نظر بگیرید. پیروزی و شکست. پیش بینی کنید اگر شکست خوردید، آنگاه چه کار خواهید کرد.

اگر قصد دارید که کاری را به کسی محول کنید، ابتدا برای روشن کردن موضوع و نحوه کار، مدت زمانی برای او وقت بگذارید.

اگر به حل مشکلی می پردازید، پیش از انجام هر کاری، علل و عوامل ایجاد کننده آن را مشخص کنید.

اگر در حال تصمیم گیری برای موضوعی هستید، پیش از هر چیزی جوانب آن موضوع را پیش بینی کنید.

 اگر کاری را به دیگری محول کرده اید، اجازه ندهید که آن را نیمه کاره به شما برگرداند. کار را باید به کاردان سپرد. هر کاری را که دیگری می تواند آن را به خوبی عهده دار شود، به او بسپارید.

 اگر کسی می تواند کاری را با کیفیت هفتاد درصد کار شما انجام دهد، کار را به او بسپارید.

همواره ساعات طلایی روز را صرف خودتان بکنید. اولین ساعات روز را به ورزش و خوردن یک صبحانه کامل اختصاص دهید.

اگر مشغول انجام دادن کاری هستید که هیچ علاقه ای به آن ندارید، بدانید که بی شک دارید وقتتان را تلف می کنید.

شور و اشتیاق انجام دادن کاری، موجب بالا رفتن سرعت عمل و راندمان کار می شود. پس دست به کاری بزنید که به آن علاقه مندید.

 در این دنیای بزرگ، انسان هایی واقعا خوشبختند که با انجام کاری، تغییری در دنیا ایجاد می کنند.

 اگر آدم لجوج و یک دنده ای هستید، بدانید که دارید وقتتان را بیهوده و برای هیچ هدر می دهید. سعی کنید انسان انعطاف پذیری باشید و تغییر و تحولات را بپذیرید.

 اگر نگران این هستید که بیشتر مردم درباره شما چه فکری دارند، باید بگویم که دارید وقتتان را تلف می کنید. زیرا آن ها اصولا درباره شما هیچ فکری نمی کنند. در حین انجام کارهای روزمره، استراحت های کوتاه را از یاد نبرید. یک استراحت کوتاه می تواند شما را حسابی شارژ کند.

سعی کنید همواره از غذای سالم و سبک استفاده کنید.

یک اصل می گوید: کارها دو دسته اند: تعداد زیادی کارهای پیش پاافتاده و بی اهمیت و تعداد کمی کارهای مهم. شما مشغول کدام کار هستید؟